Kilka ostatnich populacji pany wielkiej żyje w górskich lasach środkowych Chin. Panda ta jest jednym z najbardziej zagrożonych wyginięciem gatunków. Należy mieć nadzieję, że nie dołączy do setek gatunków, które corocznie znikają z powierzchni Ziemi. Panda, która wyglądem przypomina niedźwiedzia, jest zbudowana podobnie do szopa. Jej uzębienie świadczy o mięsożerności, jest jednak roślinożercą. Do tej pory istnieją wątpliwości co do jej klasyfikacji. W swej ojczyźnie, górach Chin środkowych, panda odżywia się wyłącznie liśćmi i młodymi pędami bambusa. Bambus jest wysoką trawą, bardzo trudną do przeżucia. Dlatego w procesie ewolucji uzębienie pandy uległo zmianie, zaokrągliły się korony siekaczy i poszerzyła się powierzchnia żucia zębów trzonowych. Panda jest zwierzęciem płochym i samotniczym. Najaktywniejsza jest o świcie i o zmroku. Przy poruszaniu się charakterystycznie wykręca przednie łapy, co wyraźnie odróżnia ją od niedźwiedzia.
Obecnie panda zamieszkuje tylko odizolowane lasy górskie Seczuanu i ostatnie odizolowane prowincje na południe środkowego pasa gór w Quinling. Populacja pandy szacowana jest na 500 - 1000 osobników. Główną przyczyną wymierania pandy wielkiej jest niszczenie jej środowiska życia.
Działania podejmowane w celu ratowania pandy wielkiej
Chiny są dumne ze swojej pandy wielkiej. Założono tam kilka centrów naukowych, których zadaniem jest między innymi obserwacja dziko żyjących pand. Prowadzenie obserwacji jest trudne, gdyż pandy zamieszkują trudno dostępne obszary, takie jak np. bardzo gęsto porośnięte wąwozy. Ponadto płochliwość pand także nie ułatwia zadania zespołów badawczych. Metodą, która pozwala na lepsze poznanie sposobu życia pand jest metoda telemetrii. Pozwala ona nie tylko na ustalenie miejsca pobytu poszczególnych pand, ale umożliwia też zbadanie jej stanu zdrowotnego poprzez mierzenie i rejestrowanie ciśnienia jej krwi. W tym celu chwyta się pandy i zakłada obroże, w których umieszczony jest miniaturowy nadajnik. Sygnały z nadajnika odbierane są przy pomocy anteny w odbiorniku. Celem naukowców jest także zapobieganie wymieraniu lasów bambusowych, co mogłoby w konsekwencji doprowadzić do śmierci głodowej wielu pand, tak jak to miało miejsce w roku 1975.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz